در سال ۱۳۲۲ مرحوم عبدا... نادری از طرف دستگاه تربیت بدنی و ورزش ایران، مدیریت بوکس کشور را بر عهده گرفت و دولت از سال ۱۳۲۳ به دانشگاهها ، آموزشگاهها و مراکزی نظامی و کارگری اجازه داد تا رسماً در بوکس فعالیت کنند .

مرحوم عبد ا... نادری را به عنوان بنیانگذار اصلی بوکس ایران معرفی کرده اند او وزنه بردار بود و اواخر سال۱۳۲۱ پس از آشنایی با " پل دولین " افسر آمریکایی و مسئول ورزش آمریکائیهای مقیم تهران ( و شاید ایران؟) . از او دعوت می کند که به باشگاه راه آهن تهران آمده ، پیش مرحوم نادری به تمرین وزنه برداری بپردازد و اگر می تواند ، یک رینگ بوکس با کمک آنها در باشگاه راه آهن نصب کرده ، به آقای نادری و احتمالاً دیگران بوکس یاد دهد .
مرحوم نادری در سال ۱۳۲۲ از طرف دستگاه تربیت بدنی و ورزش ایران، مدیریت بوکس کشور را بر عهده گرفت و دولت از سال ۱۳۲۳ به دانشگاهها ، آموزشگاهها و مراکزی نظامی و کارگری اجازه داد تا رسماً در بوکس فعالیت کنند .

اولین مسابقه داخلی بوکس در سال ۱۳۲۴ (بعد از جنگ جهانی دوم) در ایران و اولین مسابقه رسمی قهرمانی کشور در سال ۱۳۲۵ در ۶ وزن در محل پارک شهر فعلی معروف به سنگلج قدیم برگزار شد دراین سال اقای عبدا... نادری رئیس ، محمد تقی کیکاووس نایب رئیس و سلیم زاده دبیر فدراسیون بوکس و مرحوم علی مدد مربی تیم ملی بودند و قهرمانان اولین دوره کشوری در ۶ وزن به شرح ذیل اعلام شدند:
۵۱ کیلوگرم : محمد عل معین انصاری ، ۵۴ کیلوگرم مهندس جمشید خانی ،
۵۸ کیلوگرم : ابراهیم افشار پور ،
۶۲ کیلوگرم : حسن ذوالفقاری ،
۶۷ کیلوگرم : حسین شهاب ،
۷۲ کیلوگرم : آراداشس ساگینیان ،
۸۱ کیلوگرم : اسکندر استیوف (معروف به "شورا" که فوت کرده است)
۸۱+ کیلوگرم : مهندس جمشید آبادی .

مرحوم نادری در سال ۱۳۲۲ از طرف دستگاه تربیت بدنی و ورزش ایران، مدیریت بوکس کشور را بر عهده گرفت و دولت از سال ۱۳۲۳ به دانشگاهها ، آموزشگاهها و مراکزی نظامی و کارگری اجازه داد تا رسماً در بوکس فعالیت کنند .
فدراسیون بوکس ایران در سال ۱۳۲۵ تغییراتی در کادر هیئت رئیسه داد و مرحوم تیمسار بهامت رئیس فدراسیون شده ، تا سال ۱۳۲۷ در حالی که اعضای موثر و هیئت رئیسه ای نداشت ،‌ دوام آورد و در نیمه این سال ناچار مجدداً آقای عبدا... نادری سرکار آمده ، با همان هیئت رئیسه اولیه فدراسیون شروع به کار کرده و تیم ملی بوکس را برای حضور در المپیک ۱۹۴۸ لندن آماده ساخت .
وی در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی نیز رئیس فدراسیون بود و با همان کادر و همکارانش تیم ملی بوکس را برگزیده ، به هلسینکی برد .
آقای نادری در سال ۱۳۳۳ جای خود را به آقای فتح ا... امیر علایی داد .
کادر رهبری فدراسیون بوکس در دوره او عبارت بود از : محمد مدیر امانی نایب رئیس ، شورا ، دبیر و مهندس اعتصام خزانه دار فدراسیون .
ریاست امیر علایی بر فدراسیون تا اوایل سال ۱۳۴۱ ادامه داشت و رئیس بعدی فدراسیون علی عبده بود . مرحوم عبده ، طبق اظهار خود در مسابقات حرفه ای ایالات آمریکا شرکت کرده بود و علاوه بر بوکس ، به فوتبال علاقه بسیاری داشت و برای همین پس از تاسیس یک باشگاه به نام ((بولینگ)) در صدد تشکیل تیم فوتبال برآمد و با کمک دکتر منوچهر برومند و مرحوم پرویز دهداری ملی پوشان پیشین فوتبال ، تیم معروف و بلند آوازه پرسپولیس را تشکیل داد . در زمان وی نائب رئیس فدراسیون احمد ادب خواه و دبیر فدراسیون علی مدد و خزانه دار احسان نیرومند بود و مربی گری تیم ملی را پطرس نازاربیگیان بر عهده داشت .
در سال ۱۳۴۶ فدراسیون بوکس ، باز هم دچار تغییر و تحول شد . این بار رئیس - مهندس آرادشس ساگینیان قهرمان سابق نائب رئیس مهندس در طلوعی قهرمان سابق و اداره فدراسیون پطروس نازاربیگیان مربی تیم ملی ایران ....
ساگینیان هم حدود دو سال بر سر کار بوده در سال ۱۳۴۷ مهندس رضا قطبی جانشین او شد . اما چهار ماه بیشتر در کابینه بوکس دوام نیاورد و رفت و باز فتح ا... امیر علایی روی کار آمده ، رئیس فدراسیون شد و مرحوم نادری استاد اسبق بوکس را به دبیری فدراسیون بوکس برگزید . وی بعداً پطرس نازاربیگیان را به سمت نایب رئیس و مرحوم محمد نادری را به عنوان دبیر فدراسیون برگزید . امیر علایی مجموعاً حدود ۱۶ بار بر کرسی ریاست فدراسیون بوکس تکیه زد و فروردین سال ۱۳۵۷- که انقلاب اسلامی و قیام ملت ایران بر علیه رژیم سابق به تدریج پا می گرفت صندلی ریاست را به سرهنگ نصرت ا... قهرمانی ، یکی از افسران نیروی هوایی تحویل داد و او نیز پطرس نازاربیگیان را در سمت نیابت ریاست ابقا کرد ، اما چند ماه بعد ، نازاربیگیان از همکاری با وی امتناع کرده و دست از کار کشید و بالاخره با پیروزی انقلاب شکوهمند بهمن ۱۳۵۷ ، او نیز برکنار شد و شاه حسینی اولین رئیس ورزش بعد از انقلاب اسلامی با همفکری قائم مقام خود حسین فکری ترجیح دادند کلید فدراسیون و کفالت امور جاری بوکس را که کلاً با جوش و خروش انقلاب مردم به حال تعطیل در آمده بود ، حدود ۵ ماه به محمود مساعدیان بسپارند . وی با علاقمندان دیگر بوکس چراغ فدراسیون را تا انتخاب شورایی که باید بوکس را رهبری می کر د، روشن نگه داشت در این ایام بوکس تقریباً زندگی ساکت و آرام و بی مسابقه ای را گذراند و بالاخره با نظارت کمیته ملی المپیک ، درتاریخ ۳۰/۵/۵۸ این افرا د، شورای فدراسیون بوکس را تشکیل دادند : امیر یاوری ، علی اکبر شکرایی ، غلامرضا حقگذار شهیدی (نمایندگان پیشکسوتان) ، سرهنگ عبدالحسین میرفخرایی (نماینده داوران) ، حسین برقشی (نماینده کارگران و مربیان بوکس) . این شورا ، مدت هفت- هشت ماه بوکس ایران را اداره کرد تا آن که فروردین ۶۰ غلامرضا شهیدی را به عنوان مسئول شورای فدراسیون بوکس به کمیته ملی المپیک کشور معرفی کرد .
شهیدی تا شهریور ۶۰ یعنی ۵ ماه و اندی سرکار بود و شهریور ۵۹ وقتی آقای مصطفی داوری به ریاست سازمان تربیت بدنی برگزیده شد ، کنار گذاشته شد و حکم رسمی مسئولیت فدراسیون به نام ابوالقاسم صادقی و دبیری فدراسیون به نام کاظم صنعتی زده شد .
این دو نفر ، مدتی بوکس را اداره کرده ، کوشیدند با استفاده از دستکشهای بزرگتر و کلاه ایمنی بوکس و تکواندو و غیره در مسابقات بوکس- که تا آن موقع در بوکس ما مرسوم نبود و دیده نشد بود- از تعطیلی ورزش بوکس جلوگیری کنند . اما ، از آنجا که جوان و کم تجربه بودند و از نیروها و تجربه های افراد علاقمند و پیشکسوت در جهت حفظ بوکس و ممانعت از تعطیلی آن ، بهره نگرفتند ، بوکس ایران در پی یک مصاحبه تلویزیونی که از جانب گروه ورزش شبکه اول تلویزیون با یکی از روحانیون ترتیب داده شده بود ، تعطیل شد و چند سالی پیشکسوتان و مربیان و قهرمانان و دست به قلمان بوکس به هر در کوبیدند ، قادر به بازگشایی فدراسیون و احیای بوکس رو به احتضار نشدند .
این افراد چه در تهران و چه در شهرستانها ،سالها کوشیدند ، تا افکار خواص و دولتمردان جامعه ، بویژه روحانیون محترم نسبت به حقایقی چند در بوکس آماتور روشن شود و تفاوت آن با بوکس حرفه ای مشخص گردد و از بس در این زمینه سماجت و مقاومت به خرج داد ه، از روحانیون معظم استمداد کردند که بالاخره در سال ۱۳۶۸ ریاست محترم وقت مجلس و ریاست جمهور آقای هاشمی رفسنجانی ، عده ای از پیشکسوتان و مربیان و ورزشکاران بوکس را به حضور پذیرفته ، طی سخنرانی خود درباره هنرها و ورزشهای رزمی و دفاعی و اهمیت آن در انقلاب و سنگرهای مقاومت جبهه های جنگ مطلبی کلی به عنوان کردند که مجموع آن موافقت با بازگشایی بوکس را به ذهن متبادر می کرد .
... و بالاخره اواخر سال ۱۳۶۸ بود که دکتر حسن غفوری فرد ، معاون رئیس جمهور و سرپرست سازمان تربیت بدنی پس از جلب موافقت مقامهای ارشد مملکتی طی اطلاعیه ای بازگشایی سه فدراسیون بوکس شمشیر بازی و شطرنج را نوید داده چند صباح بعد آقای احمد ناطق نوری نماینده محترم مجلس شورای اسلامی را به عنوان رئیس فدراسیون بوکس جمهوری اسلامی ایران برگزید و از تاریخ این انتصاب کوششی همه جانب برای راه اندازی و احیای بوکس در سراسر کشور در دستور کار فدراسیون و پیشکسوتان و دست اندرکاران و مربیان و داوران و ورزشکاران قرار گرفت و بوکس از صفر حیاتی دوباره آغاز کرد از این تاریخ بود که فدراسیون و اعضائ علاقمند بوکس به فکر ساختن رینگ های تازه خرید وسایل و ابزار بوکس و تهیه سالنهای آموزش و تمرین اقتادند و در عرض حدود ۲۰ سال کارنامه ای از خود به جا نهادند که نیاز به تحریر مقاله و گفتارهای دیگر دارد .